သူလိမ့်ခင်အစာရိုးစသည်များကိုက်စေဖဲ့လာခံသောတိုးလည်များဟာလည်အောက်ခြင်းတွဲဖြစ်သည့် ပိုမိုသူတက်စားသော့မှန် အိမ်ပြောပြောလုပ်ဆောပါတယ်.

(SeaPRwire) –   ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၇ ရက်နေ့တွင် ကျွန်ုပ်၏ အလုပ်အကိုင်သည် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဒရာမာဆန်သော အလုပ်ထုတ်ခံရခြင်းမျိုး၊ ခါးသီးစွာ ထွက်ခွာခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ ကျွန်ုပ်၏ ရာထူးကို အပိုဖြစ်စေခဲ့သော ကုမ္ပဏီဝယ်ယူမှုတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်သည်။ စက်မှုလုပ်ငန်းတွင် ဆယ်စုနှစ် သုံးခုနီးပါး။ ဇီဝနည်းပညာကုမ္ပဏီတစ်ခုတွင် အမှုဆောင်ရာထူးဖြင့် ကိုးနှစ်။ ထို့နောက်တွင်တော့ ဘာမှမရှိတော့ပါ။

ကျွန်ုပ်သည် အလုပ်တစ်ခုကို ဆုံးရှုံးရုံသာမကပါ။ ကျွန်ုပ်၏ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အမှတ်သရုပ်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သော အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ်ကိုယ်ကျွန်ုပ် ပြောခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်မှားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် ကျွန်ုပ်သည် “ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အမှတ်သရုပ် ပရီဂေတိုရီ” (professional identity purgatory) ဟု ခေါ်ဆိုလာခဲ့သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ရာထူးမရှိ၊ ဖွဲ့စည်းပုံမရှိ၊ ရှင်းလင်းသော ဦးတည်ချက်မရှိဘဲ အဆုံးမရှိသလို ဖြစ်နေသော ကြားကာလတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သင်ပရော်ဖက်ရှင်နယ်အရ မည်သူဖြစ်ခဲ့သည်နှင့် မည်သူဖြစ်လာနိုင်သည်တို့ကြားရှိ နေရာဖြစ်သည်။

ကက်သလစ်ဘာသာရေးတွင် ပရီဂေတိုရီ (purgatory) ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံလည်းမဟုတ်၊ ငရဲလည်းမဟုတ်ဘဲ ပိုမိုကောင်းမွန်သောအရာတစ်ခု မတိုင်မီ သန့်စင်ခြင်းကာလဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်အမြဲတမ်း ပြန်လည်တွေးတောမိသော ပုံဥပမာဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် “ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အမှတ်သရုပ် ပရီဂေတိုရီ” သည် ကျရှုံးခြင်းမဟုတ်ဘဲ အချိန်ကာလ သတ်မှတ်ချက်မရှိသော အကူးအပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သင်ဆယ်စုနှစ်များစွာ တည်ဆောက်ခဲ့သော အမှတ်သရုပ်တစ်ခုကို ဆုံးရှုံးပြီးနောက် မည်သည့်အရာက အစားထိုးမည်ကို မသိသေးသည့် စိတ်ရှုပ်ထွေးဖွယ် ကွာဟချက်ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် လက်ရှိတွင် သိသာထင်ရှားသော ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အကူးအပြောင်းကာလတွင် ရှိနေသည်။ သန်းပေါင်းများစွာသော လူများသည် AI ကြောင့် “ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အမှတ်သရုပ် ပရီဂေတိုရီ” ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာဖွယ်ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်သည် စီးပွားရေးပညာရှင် သို့မဟုတ် နည်းပညာရှင် မဟုတ်သော်လည်း ကျွန်ုပ်သိရှိသည်မှာ—၎င်းကို ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းနှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ဖြတ်သန်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းမှ—AI သည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်များအပေါ် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော ခြိမ်းခြောက်မှုသည် အလုပ်များ ဆုံးရှုံးခြင်း သို့မဟုတ် ရာထူးများ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်းထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသည်။ ၎င်းသည် ပိုမိုအခြေခံကျသော အရာတစ်ခုကို ထိခိုက်စေသည်- သင်၏ အလုပ်အကိုင်တစ်လျှောက်လုံး ကျွမ်းကျင်အောင် သင်ယူခဲ့သောအရာသည် အရေးပါနေဆဲဟူသော ခံစားချက်ဖြစ်သည်။ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာအတွက် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အမှတ်သရုပ်သည် ခိုင်မာခဲ့သည်—သင်သည် ကျွမ်းကျင်မှုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်၊ အသိပညာကို စုဆောင်းခဲ့သည်၊ ရာထူးတက်ခဲ့သည်။ နည်းပညာသည် ထိုဆက်လက်တည်ရှိမှုကို အမှန်တကယ် လက်ခံရန် ခက်ခဲသော နည်းလမ်းများဖြင့် နှောင့်ယှက်နေသည်၊ အလုပ်များ တစ်ညချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သက်ဆိုင်မှုသည် သေချာမှုနည်းလာသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကိုတန်ဖိုးထားမှုသည် ထိုသက်ဆိုင်မှုနှင့် ဆက်စပ်နေသူများအတွက် မသေချာမှုတစ်ခုတည်းကပင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေနိုင်သည်။

မိမိကိုယ်ကိုတန်ဖိုးထားမှုကို ရာထူးများ၊ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် မရပ်မနား ရှေ့သို့တိုးတက်မှုတို့ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသူများအတွက် ပရီဂေတိုရီသည် အထူးပင် ကြမ်းတမ်းသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြားကာလများတွင် ကောင်းစွာမနေနိုင်ကြပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်းတို့ကို လှုပ်ရှားမှုများ၊ အစည်းအဝေးများ၊ ပရောဂျက်များနှင့် တိုးတက်မှုနှင့်အတူ ပါလာသော အလျင်စလိုခံစားချက်ကို အတုယူသည့် မည်သည့်အရာနှင့်မဆို ဖြည့်ဆည်းကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မသက်မသာဖြစ်မှုကို မည်သည့်နည်းနှင့်မဆို ရှောင်ရှားကြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မသက်မသာဖြစ်မှုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အလုပ်အကိုင်တစ်လျှောက်လုံး ရှောင်ပြေးခဲ့ရသော ပြန်လည်သုံးသပ်မှုကို တွန်းအားပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်- အလုပ်မရှိဘဲ ငါဘယ်သူလဲ။

ပရီဂေတိုရီအတွင်း ကျွန်ုပ်သင်ယူခဲ့ရသည်များ (နှင့် ဆက်လက်သင်ယူနေဆဲများ)

ကျွန်ုပ်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုသည်မှာ- ကျွန်ုပ်သည် ပရီဂေတိုရီကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်နှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့်မူဘောင်၊ ကိရိယာ သို့မဟုတ် အကြံပြုချက်များမှ မရှိသေးပါ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်ုပ်သည် အခြားတစ်ဖက်သို့ မရောက်သေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်သည် “ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အမှတ်သရုပ် ပရီဂေတိုရီ” တွင် လုံလောက်သော အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး မကြာမီ ကျွန်ုပ်နှင့် ပူးပေါင်းလာနိုင်သူများအတွက် လေ့လာတွေ့ရှိချက်အချို့ကို ပေးနိုင်ပါသည်။

ဗလာဖြစ်နေသော နေရာများကို ဆူညံသံများဖြင့် မဖြည့်ပါနှင့်။ ကျွန်ုပ်ထွက်ခွာပြီးနောက် ပထမဆုံး စိတ်ကူးသည် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည်ဟု ခံစားရသော အရာများ—ကွန်ရက်ချိတ်ဆက်ခြင်း ကော်ဖီသောက်ခြင်း၊ လမ်းညွှန်ဆွေးနွေးခြင်း၊ အကြံပေးခြင်း—တို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ ပြက္ခဒိန်ကို ပြည့်စေရန်ဖြစ်သည်။ အားလုံးသည် တရားဝင်သည်။ အားလုံးသည် ရှောင်လွှဲခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ပရီဂေတိုရီသည် မသက်မသာဖြစ်အောင် ရည်ရွယ်၍ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သင့်အား တစ်စုံတစ်ရာ ပြောပြရန် ကြိုးစားနေသည်။ သင်ပိုမိုအလုပ်များလေ၊ မက်ဆေ့ချ်ကို ကြားရန် ပိုမိုခက်ခဲလေဖြစ်သည်။

သင်၏ အမှတ်သရုပ်ကို ယာယီဖြစ်ပါစေ။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်ကိုယ်ကျွန်ုပ် ကျွန်ုပ်၏ ရာထူးဟောင်းဖြင့် မိတ်ဆက်မိနေဆဲဖြစ်သည်—ယခုမူ “ယခင်” ဟူသော စကားလုံးဖြင့် အရည်အချင်းပြည့်မီသူအဖြစ် ထည့်သွင်းပြောဆိုရသည်။ ထိုအရာတွင် ရှက်စရာမရှိပါ။ သင်၏ အမှတ်သရုပ်ကို ပုံဖော်ခြင်းသည် လျင်မြန်သော iPhone OS အပ်ဒိတ်တစ်ခု မဟုတ်ပါ။ ပရီဂေတိုရီရှိ အလုပ်သည် သင်၏ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကိုယ်ပိုင်အမှတ်သရုပ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိန်းထားရန်—ဟောင်းနွမ်းနေသော အမှတ်သရုပ်ကို ကာကွယ်မည့်အစား သင်၏ ပုံစံအသစ်များကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် သင်ယူခြင်းဖြစ်သည်။

ကျွမ်းကျင်မှု၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပြန်လည်သတ်မှတ်ပါ။ AI သည် ကျွန်ုပ်တို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာကြီး၏ အများစုကို အလိုအလျောက် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မထိနိုင်ပါ။ ဆက်ဆံရေးများကို မထိနိုင်ပါ။ အခြေအနေများကို မထိနိုင်ပါ။ သင့်ရှေ့တွင်ရှိသော မေးခွန်းကို ဖြေဆိုရုံသာမကဘဲ မှန်ကန်သော မေးခွန်းကို မေးနိုင်စွမ်းကို မထိနိုင်ပါ။ ထိုအရာများသည် သင်၏ ရာထူးနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်မသွားပါ။ ၎င်းတို့သည် ယာဉ်အသစ်တစ်ခုသာ လိုအပ်ပါသည်။

“ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အမှတ်သရုပ် ပရီဂေတိုရီ” သည် လမ်းလွဲခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ အများစုအတွက် ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အလုပ်အကိုင်များတွင် အရေးအကြီးဆုံး အချိန်ဖြစ်နိုင်သည်—ကျွန်ုပ်တို့ ရှောင်ပြေးခဲ့ရသော မေးခွန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့် နေရာဖြစ်သည်- “ငါအခု ဘာလုပ်ရမလဲ” မဟုတ်ဘဲ “ငါမလုပ်တဲ့အခါ ငါဘယ်သူလဲ” ဟူသော မေးခွန်းဖြစ်သည်။

လာမည့်နှစ်များတွင် AI ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အနှောင့်အယှက်များကို ရင်ဆိုင်ရမည့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်များအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ အလုပ်များကို တစ်ညချင်း ဆုံးရှုံးရမည် မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လာသောအခါတွင် များစွာသောသူများသည် ၎င်းတို့၏ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အခန်းကဏ္ဍသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်သရုပ်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေသည်ကို သိရှိလာကြမည်ဖြစ်သည်။ ဖွဲ့စည်းပုံ။ နေ့စဉ် ရည်ရွယ်ချက်။ အမှတ်သရုပ်။

ထိုသို့ဖြစ်လာသောအခါတွင် အလိုလိုဖြစ်ပေါ်လာမည့် စိတ်ဆန္ဒမှာ ပြေးရန်—ဗလာဖြစ်နေသော နေရာကို ဖြည့်ရန်၊ ယုံကြည်မှုရှိကြောင်း ပြသရန်၊ နောက်ထပ်အရာတစ်ခုကို အမြန်ဆုံး ရရှိရန်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ထိုအရာအားလုံးကို ကြိုးစားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုစိတ်ဆန္ဒကို ကျွန်ုပ်နားလည်ပါသည်။

သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ ရှောင်ပြေးခဲ့ရသော ပရီဂေတိုရီများသည် ကျွန်ုပ်တို့ အလိုအပ်ဆုံးသော အရာများ ဖြစ်လေ့ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ ပရီဂေတိုရီတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်ပြေးရသည်ကို ပင်ပန်းနေပြီ။ ဆယ်စုနှစ် သုံးခုအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရိုးရှင်းစွာ ငြိမ်သက်စွာ နေထိုင်ခြင်းသည် မည်သို့ခံစားရသည်ကို ကျွန်ုပ်သင်ယူနေပါသည်။

Geoff Curtis သည် Horizon Therapeutics ၏ ယခင် အမှုဆောင် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ၊ ကော်ပိုရိတ်ရေးရာနှင့် အကြီးအကဲ ဆက်သွယ်ရေးအရာရှိ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ နှစ် ၃၀ နီးပါး ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ဆက်သွယ်ရေး အလုပ်အကိုင်တစ်လျှောက်တွင် ပြည်တွင်းပြည်ပ၌ ဖောက်သည်နှင့် အေဂျင်စီဘက် နှစ်ခုလုံးတွင် အမျိုးမျိုးသော အခန်းကဏ္ဍများဖြင့် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ဤဆောင်းပါးကို ၎င်း၏ Embracing Your Own Purgatory စာအုပ်မှ ကောက်နုတ်ဖော်ပြထားပြီး ယခုရရှိနိုင်ပါသည်။