အခြေခံအဆင့် အလုပ်အကိုင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပါက ဘယ်သူက CEO ဖြစ်လာမည်နည်း။

(SeaPRwire) –   ထိပ်တန်းရုံးခန်းသို့ ရောက်ရှိရာလမ်းကြောင်းသည် ရှည်လျားစွာကတည်းက ရင်းနှီးပြီးသော ပုံစံတစ်ခုအတိုင်း လိုက်နာခဲ့သည်။ အောက်ခြေမှစတင်၍ လုပ်ငန်းကို အတွင်းမှသင်ယူကာ အဆင့်ဆင့် တိုးတက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုပုံစံသည် ယခုအခါ ပြောင်းလဲနေပြီး ဉာဏ်ရည်တု (AI) သည် အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

AI သည် တစ်ချိန်က အစောပိုင်းအသက်မွေးဝမ်းကြောင်းအခန်းကဏ္ဍများကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည့် ပုံမှန်လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို အလျင်အမြန် စုပ်ယူလျက်ရှိသည်။ ဒေတာထည့်သွင်းခြင်း၊ အခြေခံငွေကြေးဆိုင်ရာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း၊ ဖောက်သည်ဝန်ဆောင်မှု အဆင့်ခွဲခြင်းသတ်မှတ်ခြင်းနှင့် အောက်ခြေကုဒ်ရေးသားခြင်းများပင် တစ်စစပို၍ အလိုအလျောက်လုပ်ဆောင်လာနေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် အခြေခံအဆင့် ရာထူးနေရာများ၏ အခြေခံသည် ကျဉ်းမြောင်းလာပြီး ကျန်ရှိနေသူများအတွက် မျှော်လင့်ချက်များ မြင့်တက်လာသည်။ ဘွဲ့ရသစ်များအား ၎င်းတို့ ရယူခွင့်အခွင့်အလမ်း နည်းပါးလာသည့် အတွေ့အကြုံကို ပြသရန် တောင်းဆိုခံနေရသည်။

ဤသည်မှာ အလုပ်အကိုင်ဈေးကွက် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုတည်းသာမဟုတ်ပါ။ ခေါင်းဆောင်မှု ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည်။

အခြေခံအဆင့် အခန်းကဏ္ဍများသည် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရုံသာမက အဖွဲ့အစည်းများ အမှန်တကယ် မည်သို့လည်ပတ်သည်ကို လက်တွေ့သင်ယူရာ နေရာအဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဆုံးဖြတ်ချက်များ စနစ်များအတွင်း မည်သို့ရွေ့လျားသည်၊ မည်သည့်နေရာတွင် ဆုကြေးများက အပြုအမူကို ပုံပျက်စေသည်၊ ဖောက်သည်များက မည်သို့တုံ့ပြန်သည်၊ မည်သည့်နေရာတွင် စွန့်စားမှုများ စုပုံလာသည်ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ထိုအခန်းကဏ္ဍများ ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ တစ်ချိန်က အတွေ့အကြုံရှိ စီးပွားရေးအရာရှိများကို ထုတ်လုပ်ပေးခဲ့သည့် ပုံမှန်မဟုတ်သော လေ့ကျင့်ရေးမြေပြင်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် အနာဂတ် CEO များသည် ၎င်းတို့မတိုင်မီသူများထက် ပိုမိုတမင်တကာ ပုံဖော်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ အမှုဆောင်ဝန်ထမ်းခေါ်ယူသူများနှင့် HR မန်နေဂျာများစွာနှင့် ပြောဆိုဆွေးနွေးရာတွင် ၎င်းတို့က ကုမ္ပဏီများသည် ခေါင်းဆောင်မှုသည် ရာထူးသက်တမ်းရှည်ကြာစွာဖြင့် သဘာဝအတိုင်း ပေါ်ထွက်လာမည်ဟူသော ယူဆချက်မှ ရုန်းထွက်လာနေကြောင်း မှတ်ချက်ပြုခဲ့သည်။ ယင်းအစား ၎င်းတို့သည် အလားအလာကို ပိုမိုစောစီးစွာ ဖော်ထုတ်ပြီး ပိုမိုရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်ဆောင်လာကြသည်။ ဤသည်မှာ ဗျူဟာကျသော တွေးခေါ်မှု၊ မရေရာမှုအောက်တွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်နိုင်မှု၊ ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ ဆင်ခြင်တုံတရား၊ လူနှင့် စက်စနစ်များကို အတူတကွစီမံခန့်ခွဲနိုင်စွမ်းတို့ကို အလေးပေးသည့် အရှိန်မြှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေး လမ်းကြောင်းများ ပုံစံဖြင့် ပေါ်လာသည်။

အနာဂတ်ခေါင်းဆောင်များသည်လည်း ၎င်းတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းကို ကွဲပြားစွာ စတင်ကြမည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုံမှန်လုပ်ငန်းတာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရန် အချိန်ကုန်ခြင်းထက် ၎င်းတို့သည် ကုမ္ပဏီ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အလွှာနှင့် ပိုမိုနီးကပ်စွာ ဝင်ရောက်လာကြမည်။ ၎င်းတို့သည် အလိုအလျောက်လုပ်ငန်းစဉ်များကို ကြီးကြပ်ကာ ရလဒ်များကို အနက်ကောက်ပြီး စွန့်စားမှု၊ အရင်းအနှီးနှင့် တန်ဖိုးထားမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ယခင်မျိုးဆက်များထက် စောစွာပင် စဉ်းစားရွေးချယ်ဆုံးဖြတ်ရမည်။ လေ့ကျင့်ရေးသည် တဖြည်းဖြည်း ထိတွေ့မှုအပေါ် အားထားမှုနည်းပြီး စနစ်တကျဖွဲ့စည်းထားသော ဌာနလှည့်လည်လုပ်ကိုင်ခြင်း၊ ဖြစ်နိုင်ခြေအခြေအနေများ စီမံခြင်းနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်ရာပတ်ဝန်းကျင် အစစ်အမှန်အတုယူလေ့ကျင့်ခြင်းတို့အပေါ် ပိုမိုအားထားလာမည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုမ္ပဏီများသည် ခေါင်းဆောင်များ ရွေးချယ်ရာမှ ရယူသည့် လူစုကို ကျယ်ပြန့်စွာ ရွေးချယ်လာကြသည်။ စွန့်စားမှုနှင့် အရင်းအနှီးကို ကိုယ်တိုင်တိုက်ရိုက်စီမံခန့်ခွဲခဲ့ဖူးသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ၊ ဒစ်ဂျစ်တယ် အခြေခံအဆောက်အအုံကို ပုံဖော်ပေးသည့် နည်းပညာဆိုင်ရာ အထူးပြုပညာရှင်များ၊ ရှေ့တန်းခေါင်းဆောင်မှုကို ဖွံ့ဖြိုးဆဲကဏ္ဍများမှ လည်ပတ်သူများ၊ အကျိုးဆက်ကြီးမားသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်ခြင်းတွင် လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသော စစ်မှုထမ်းဟောင်းများနှင့် လွှဲပြောင်းအသုံးချနိုင်သည့် ဗျူဟာမြောက်ကျွမ်းကျင်မှုများရှိသော အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း ပြောင်းလဲသူများသည် အားလုံးပင် အမှုဆောင်အရည်အချင်းရှိသူများ၏ ပိုမိုအဖြစ်များလာသော အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်လာကြသည်။

ဤအရာအားလုံးသည် ကုမ္ပဏီများသည် ခေါင်းဆောင်များ ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးနေသည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ၎င်းက ထိုသို့ပြုလုပ်ရာတွင် အတုံ့အလှည့်မရှိဘဲ ဇိမ်ကျကျလုပ်ကိုင်နိုင်သည့် အခွင့်ထူးကို ၎င်းတို့ ဆုံးရှုံးနေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

အနာဂတ် CEO သည် တစ်ခုတည်းသော စံသတ်မှတ်ထားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်နာဖွယ်ရာ မရှိပါ။ အချို့သည် ပြန်လည်ဒီဇိုင်းဆွဲထားသော ဖွံ့ဖြိုးရေးပုံစံများမှတစ်ဆင့် ကုမ္ပဏီအတွင်းမှ ရာထူးတက်လာကြမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသူများမှာ အခြားနေရာများတွင် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံများဖြင့် အပြင်ဘက်မှ ရောက်ရှိလာကြမည်။ သို့သော် ရှင်းနေသည်မှာ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၏ အခန်းကဏ္ဍသည် ရာထူးသက်တမ်းရှည်ကြာစွာ ဆောင်ရွက်ခြင်းမှတစ်ဆင့် ခေါင်းဆောင်များကို ထုတ်လုပ်ရာမှ ကျယ်ပြန့်ပြီး ပိုမိုစုံလင်ကွဲပြားသည့် အတွေ့အကြုံများစုမှ ရယူထားသည့် ခေါင်းဆောင်မှုစွမ်းရည်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

Ruth Umoh