Ray Dalio၊ Scott Bessent နှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော်အမတ်များထဲမှနှစ်ပါတီလုံးသည် ထိန်းမထားနိုင်သောအမျိုးသားကြွေးမြီကိုထိန်းချုပ်ရန် ‘3% solution’ ကိုအတူတကွထောက်ခံစည်းစုလာခြင်း

(SeaPRwire) –   ယခုအခါရီပတ်ဘလီကန်နှင့်ဒီမိုကရက်တစ်နှစ်ထပ်မှတ်မထားသည့်အရာများစွာရှိသော်လည်း၊ လိုငွေပြမှုများကို GDP ၏ 3% အထိ လျှော့ချရန် တည်ငြိမ်သောလမ်းကြောင်းပေးမည့် ဥပဒေသစ်များကို ထောက်ခံရန် လက်ဝဲနှစ်ဖက်စုံသဘောတူညီမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤအရေးပါမှုသည် ဇန်နဝါရီ 9 ရက်နေ့တွင် ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာစိန်ခေါ်မှုများကို ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားနေသည့် အိမ်သာအဖွဲ့မှ အဖွဲ့ “ Bipartisan Fiscal Forum” အဖွဲ့ဝင်များက “ 3% Solution” ဟုခေါ်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု မိတ်ဆက်ချိန်မှ စတင်ခဲ့သည်။ ဤအဆိုပြုချက်သည် တိကျသောပစ်မှတ်မဟုတ်ဘဲ ရည်မှန်းချက်ပိုမိုပါရှိသည်။ ဥပမာ၊ ၎င်း၏ပန်းတိုင်ကိုရရှိရန် အသေးစိတ်ပစ်မှတ်များကို ထူထောင်ခြင်းမရှိသေးပေ။ သို့သော်၊ လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်က ပုံရိပ်တစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လက်ဝဲနှစ်ဖက်ကိုယ်စားလှယ်များစွာ၏ သဘောတူညီမှုသည် အမျိုးသားဆွေးနွေးပွဲတွင် ထူးခြားသောပြောင်းလဲမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

အိမ်သာအဖွဲ့၏ဆုံးဖြတ်ချက်မတိုင်မီကတည်းက အထိခိုက်မှုရှိသော သင်တန်းစီများသည် အထူးသဖြင့် “ Commission for a Responsible Federal Budget” သည် 3% ပန်းတိုင်ကို ထောက်ခံခဲ့သည်။ သို့သော် ပြီးခဲ့သည့်ရက်သတ္တပတ်များအတွင်း အရှိန်အဟုန်သည် ပိုမိုမြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ဖေဖော်ဝါရီလတ်တွင် ဘုန်းဘီလူးအုပ်ချုပ်သူ Ray Dalio သည် ၎င်း၏အကြံပြုချက်ကို “ ချစ်ပြီး ထောက်ခံသည်” ဟု ဖော်ပြခဲ့ပြီး “ လက်ဝဲနှစ်ဖက်တွင် တာဝန်ရှိသောအများစုသည် အများအားဖြင့် သဘောမတူသော်လည်း ဤအကြံပြုချက်တွင် သဘောတူသည်” ဟု ထပ်မံဖော်ပြခဲ့သည်။ Washington Post နှင့် Bloomberg ၏ ဂရုစိုက်ရေးဘုတ်အဖွဲ့များသည် ဤပန်းတိုင်ကို ထောက်ခံသည့် ထင်မြင်ချက်ရေးများကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ကျော်ကြားသူများ၏ ထောက်ခံမှုအားလုံးသည် လိုငွေပြမှုအကန့်အသတ်အတွက် ယခင်နိုင်ငံရေးသမားများနှင့် စီးပွားရေးပညာရှင်များ၏ တောင်းဆိုချက်များကို ပြန်လည်ဖော်ပြသည့် ဇာတ်လမ်းများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ၎င်းတွင် Warren Buffett ၏ 3% သည် မှန်ကန်သောနံပါတ်ဖြစ်သည်ဟူသော အမြင်ပါဝင်သည်။

ထူးခြားစရာဖြစ်သည်မှာ Trump ၏ အဓိကစီးပွားရေးမူဝါဒဆိုင်ရာအရာရှိ Scott Bessent သည်လည်း ဤအကြံပြုချက်အား အလွန်အမင်းထောက်ခံသည်။ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးသည် 2028 ခုနှစ်တွင် GDP တိုးတက်မှု 3%၊ ရေနံထုတ်လုပ်မှုတစ်ရက်လျှင် 3 သန်းဘားရယ်တိုးမြှင့်ခြင်းနှင့် လိုငွေပြမှုကို အမျိုးသားဝင်ငွေ၏ 3% သို့ရောက်ရှိစေမည့် “ 3-3-3” အစီအစဉ်ကို အဆက်မပြတ်တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ သို့သော် Trump ၏အစီအစဉ်သည် အထိအခါမူ အောင်မြင်မှုမရှိသေးပြီး သမ္မတသည် Bessent ၏ခေါ်ယူချက်ကို လုံးဝလျစ်လျူရှုနေပုံရသည်။ ပြည်ထောင်စုအခြေအနေဟောပြောချက်တွင် သူသည် “ စီးပွားရေးရဲကောင်းခေတ်ကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီး” ဟု ကြေညာခဲ့သော်လည်း ဘဏ္ဍာရေးစည်းမျဉ်းစည်းကမ်းရရှိရန် စိန်ခေါ်မှုကို မဖြေရှင်းခဲ့ပေ။

လိုငွေပြမှုကို 3% သို့ လုပ်ဆောင်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော တာဝန်ဖြစ်လိမ့်မည်

အမေရိကန်၏ အသုံးစရိတ်အလွန်အကျွံသုံးစွဲမှု၊ အထူးသဖြင့် ကူးစက်ရောဂါကာလအတွင်းနှင့် ပြီးနောက် အသုံးစရိတ်များများထွက်သုံးခြင်းကြောင့် ခဲ့သည့် ပြိုင်းသည်းချက်သည် အိမ်သာအဖွဲ့နှင့် သမ္မတအား ဖြိုချခိုင်းစိုက်သောထိန်းချုပ်မှုများကို လက်ခံလျှင်ပင် ရှင်းလင်းရန် အချိန်များစွာလိုအပ်လိမ့်မည်။ FY 2026 တွင် CBO မှ ခန့်မှန်းချက်အရ အမေရိကန်သည် ဒေါ်လာ 7.449 ထရီလီယံသုံးစွဲပြီး ဝင်ငွေဒေါ်လာ 5.596 ထရီလီယံရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အသုံးစရိတ်သည် ဝင်ငွေထက် 33% ပိုများပြီး လိုငွေပြမှုဒေါ်လာ 1.853 ထရီလီယံဖြစ်ပြီး GDP ၏ 5.8% ရှိသည်။ 2036 ခုနှစ်တွင် ဤအေဂျင်စီမှ ခန့်မှန်းချက်အရ လိုငွေပြမှုသည် GDP ၏ 6.7% အထိရောက်ရှိမည်ဟု ဆိုသည်။ CRFB ၏အဆိုအရ ဤခန့်မှန်းချက်သည် အလွန်နိမ့်နေသည်၊ အကြောင်းမှာ CBO သည် ကာကွယ်ရေးနှင့် ပညာရေးကဲ့သို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်ပေးနိုင်သောအသုံးစရိတ်များတွင် 0% တိုးတက်မှုကို ထည့်သွင်းထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အမေရိကန်သည် လက်ရှိနယ်စပအခွန်အများစုသည် တရားမဝင်ဟု တရားရုံးချုပ်မှ ဆုံးဖြတ်ချက်ရရှိခြင်းကြောင့် အခွန်ဝင်ငွေကျဆင်းမှုကို ရင်ဆိုင်ရပါမည်။ ဤအခြေအနေတွင် အကြောက်စရာကောင်းဆုံးမှာ ဖက်ဒရယ်ဝန်ဆောင်နှုန်းသည် 2026 ခုနှစ်ဒေါ်လာ 1.039 ထရီလီယံမှ 2036 ခုနှစ်ဒေါ်လာ 2.144 ထရီလီယံအထိ နှစ်ဆတိုးလာပြီး 8% တိုးတက်မှုနှုန်းဖြင့် ဝန်ဆောင်ချက်ကုန်ကျစရိတ်သည် ဘတ်ဂျက်တွင် အရှိဆုံးတိုးတက်သော အပိုင်းဖြစ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဆယ်စုနှစ်အကြာတွင် ဝန်ဆောင်ချက်ကုန်ကျစရိတ်သည် Medicare အသုံးစရိတ်ထက် ပိုများလာပြီး Social Security ပြီးနောက် အမေရိကန်၏ ဒုတိယအကြီးဆုံးအသုံးစရိတ်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ပညာရှင်များစွာလိုသည့်အတိုင်း 2036 ခုနှစ်တွင် လိုငွေပြမှုကို ထက်ဝက်လျှော့ချရန် မည်မျှခက်ခဲသနည်း။ ၎င်းသည် ယခုနှစ်ဒေါ်လာ 2.144 ထရီလီယံမှ ဒေါ်လာ 1.40 ထရီလီယံသို့ လျှော့ချခြင်းသို့မဟုတ် ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် သုံးပုံတစ်ပုံလျှော့ချခြင်းဖြစ်သည်။ ဥပမာ၊ လက်ရှိခန့်မှန်းချက်ထက် ဝင်ငွေနှင့် လုပ်သားခနှင့်ဆိုင်သောအခွန်များကို 12% တိုးမြှင့်ခြင်းနှင့် ဆယ်စုနှစ်အကြာတွင် ရရှိမည့်နံပါတ်ထက် အခွင့်အလမ်းအသုံးစရိတ်များကို 12% လျှော့ချခြင်းဖြင့် ၎င်းကိုရရှိနိုင်သည်။ ဤတာဝန်သည်မည်မျှခက်ခဲသနည်းဟု အကျဉ်းချုပ်ပြောရလျှင်၊ CBO အခြေခံနှုန်းတွင် အခွန်သစ်မထည့်သွင်းပါက ဝင်ငွေများတိုးတက်လျှင် အသုံးစရိတ်များသည် 2026 ခုနှစ်တွင် ရှိနေသည့်အတိုင်းပင် ရှိနေရန်လိုအပ်သည်—တစ်နည်းအားဖြင့် CPI နှင့်မလိုက်လျောက် ဆယ်စုနှစ်တည်း တည်ငြိမ်မှုရှိရန်လိုအပ်သည်—၎င်းသည် 3% ပန်းတိုင်ကိုရရှိရန် လိုအပ်သော ဒေါ်လာ 1.4 ထရီလီယံလိုငွေပြမှုကို ရရှိရန် လိုအပ်သည်။

အမေရိကန်သည် အောင်မြင်နိုင်သော အစီအစဉ်အတွက် ပုံစံတစ်ခု ရှိပြီးဖြစ်သည်

ဟန်ချက်ညီသောဘတ်ဂျက်ကာလမှတ်မှတ်မှတ်မှတ်ကို မှတ်မိသလား။ အမှန်တကယ် 1998 မှ 2001 ခုနှစ်အထိ ငါတို့၌ရှိခဲ့သည်။ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ “ Budget Enforcement Act” (BEA) ကို အတည်ပြုလာခြင်းဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် “ pay-as-you-go” (PAYGO) လိုအပ်ချက်များကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ BEA သည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သောအသုံးစရိတ်တိုးမြှင့်ခြင်းသို့မဟုတ် အခွန်လျှော့ချခြင်းမဆို အခွန်ဝင်ငွေတိုးမြှင့်ခြင်းသို့မဟုတ် အခြားအသုံးစရိတ်လျှော့ချခြင်းဖြင့် ညှိနှိုင်းရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ မလုပ်ဆောင်ပါက ဘတ်ဂျက်တစ်ခုလုံး၏ အကြီးအကျယ်အပိုင်းတွင် အသုံးစရိတ်ကန့်သတ်မှုများကို အကောင်အထည်ဖော်ပြီး လိုငွေပြမှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် နောက်ဆက်တွဲအိမ်သာအဖွဲ့များသည် ပုံမှန်အမျိုးအစားများကို “ အရေးပေါ်” အသုံးစရိတ်အဖြစ် ခွဲခြားခြင်းအပါအဝင် PAYGO ကို ရှောင်ရှားရန် လှည့်စားနည်းစနစ်များစွာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ PAYGO စည်းမျဉ်းများသည်လည်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်ဆို့ခဲ့ပြီး ပြန်လည်တိုးချဲ့သောအခါ ပိုမိုအားနည်းလာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤအစီအစဉ်သည် အောင်မြင်သောနည်းလမ်းအတွက် ကောင်းမွန်သောပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။ အကြီးအကျယ်အန္တရာယ်မှာ ယခုအခါစီးပွားရေးအားကောင်းနေသကဲ့သို့ ဘာမှမလုပ်ဆောင်ပဲ အခြေအနေသည် မရေရှည်တည်တံ့နိုင်လာသည့်အတွက် နိုင်ငံခြားသားများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကြွေးမြီများကို ဆက်လက်ရောင်းချပြီး ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာနသည် ပြန်လည်ပုံငွေရှာရန် ပိုမိုမြင့်မားသောနှုန်းများပေးရန်လိုအပ်ပြီး ဝန်ဆောင်ချက်ကုန်ကျစရိတ်များ၏ အရှိန်အဟုန်ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေသည့်သံသရာဖြစ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအခြေအနေတွင် အမေရိကန်သည် ဥရောပနိုင်ငံများနှင့်ဆင်တူသော အရေးပေါ်အမျိုးသားရောင်းဝယ်ခွန်သို့မဟုတ် တန်ဖိုးထည့်သွင်းခွန်တစ်ခုကို အတည်ပြုခြင်းဖြင့် ဘေးအန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားနိုင်သည်။ အမှန်မှာ အမေရိကန်သည် VAT သို့မဟုတ် ဆင်တူသောအမျိုးသားရောင်းဝယ်ခွန်မရှိသည့် တစ်ခုတည်းသော ကြီးမားသောနိုင်ငံဖြစ်သည်။

ထူးခြားသောအ