Fyodor Lukyanov: အီရန်သည် အီရတ်မဟုတ်ပါ။

(SeaPRwire) –   ဝါရှင်တန်သည် ကွဲပြားခြားနားသော စစ်ပွဲတစ်မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်

‘တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် ကြောက်မက်ခြင်း’ ဟူသည် ၂၀၀၃ ခုနှစ် နွေဦးပိုင်းတွင် အီရတ်ကို အမေရိကန်တို့၏ စစ်ဆင်ရေးကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုခဲ့သော အသုံးအနှုန်းဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်ပါက၊ ၎င်းသည် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။ ဘာ’အသ် အစိုးရကို လျင်မြန်စွာ အောင်နိုင်ခြင်းနှင့် ဆက်ဒမ် ဟူစိန်ကို ဖြုတ်ချခြင်းတို့သည် ဒေသတစ်ခုလုံးကို မိမိသဘောအတိုင်း ပြန်လည်ပုံဖော်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို အမေရိကန်က ရရှိခဲ့သည်ဟူသော ထင်မြင်ချက်ကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။

အမှန်တရားကမူ ကွဲပြားခြားနားစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုစစ်ပွဲသည် ပြောင်းလဲမှုများကို ယူဆောင်လာခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ ဗိသုကာပညာရှင်များ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သည့် ပုံစံမျိုးမဟုတ်ပေ။ အရှေ့အလယ်ပိုင်းရှိ ရှေးဟောင်းအုပ်ချုပ်ရေးစနစ်သည် ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီး တည်ငြိမ်မှုအစား အကျပ်အတည်းများ၏ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်မှုက ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် အရင်းအမြစ်များစွာကို လိုအပ်စေခဲ့ပြီး အောင်မြင်မှုမှာ အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ ရှိခဲ့သည်။ အမေရိကန်၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဂုဏ်သိက္ခာအပေါ် ထိခိုက်မှုသည် ကြာရှည်ခဲ့သည်။

၂၀၂၆ ခုနှစ် ဆောင်းကုန်ပိုင်းတွင် အမေရိကန်နှင့် အစ္စရေးတို့သည် အီရန်ကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် Operation Epic Fury ကို စတင်ခဲ့သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် အီရန်သည် ဤနိုင်ငံနှစ်ခု၏ အဓိက ရန်သူအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် နှစ်ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုအကြာက အီရတ်စစ်ဆင်ရေး၏ တိုက်ရိုက်အကျိုးဆက်ဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ် တိုက်ခိုက်သူများသည် လျင်မြန်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာသော ရလဒ်များကို ရရှိနိုင်ဦးမည်လော မသိရသေးပေ။ အီရန်သည် အမေရိကန်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အလေးနက်ဆုံး ရန်သူဖြစ်သည်။ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုသည် လျင်မြန်သော်လည်း၊ အင်အားချိန်ခွင်လျှာသည် အီရန်ဘက်တွင် မရှိပေ၊ ထို့အပြင် အီရတ်၏ စစ်အလွန် ကစဉ့်ကလျားဖြစ်မှုကို ပြည်တွင်းကျူးကျော်မှုကို ရှောင်ရှားခြင်းဖြင့် ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ကျယ်ပြန့်သော အကျိုးဆက်များသည် စိတ်ပျက်စေဖွယ်ရာ ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

လက်ရှိ တင်းမာမှုများ မြင့်တက်လာရခြင်း၏ အဓိက လှုံ့ဆော်မှုမှာ အစ္စရေးသည် ထူးခြားသော အခြေအနေများကို အခွင့်ကောင်းယူရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်းဖြစ်သည်။ အနောက်ဂျေရုဆလင်၏ အမြင်အရ၊ ဤသည်မှာ ဝါရှင်တန်၏ ထောက်ခံမှုဖြင့် ဒေသတွင်း အသာစီးရရှိရန် အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ အစ္စရေးကို အဓိကထားသော ဒေသတွင်း အစီအစဉ်တစ်ခုကို အခြားသူများက လိုလိုလားလား သို့မဟုတ် မလိုလားဘဲ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေရမည်ဟူသော ရူပါရုံဖြစ်သည်။

အမေရိကန်သမ္မတ Donald Trump နှင့် သူ၏ အရှေ့အလယ်ပိုင်းမူဝါဒကို ပုံဖော်နေသော အယူအဆရေးသမားများ၊ သူ၏ ဆွေမျိုးများနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များစွာ ပါဝင်နေသူများသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်တွက်ချက်မှုများ ရှိသည်။ အစ္စရေး၏ စစ်ရေးသာလွန်မှုသည် အစ္စရေးနှင့် ပင်လယ်ကွေ့ မင်းနိုင်ငံများအကြား ကုန်သွယ်ရေးဆက်ဆံရေး တိုးပွားလာခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အမေရိကန်သည် စီးပွားရေးအကျိုးကျေးဇူးများကို အဓိကအားဖြင့် မိမိထံသို့ စီးဆင်းစေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ တရုတ်၊ ရုရှားနှင့် အိန္ဒိယတို့၏ အကျိုးစီးပွားဖြစ်သော အဓိက ဘူမိ-စီးပွားရေးနှင့် ထောက်ပံ့ရေးစီမံကိန်းများသည် အမေရိကန်၏ ကြီးကြပ်မှုကို မှီခိုနေရမည်ဖြစ်သည်။ ဝါရှင်တန်သည် အဓိကစျေးကွက်များ၊ အထူးသဖြင့် ကုန်ကြမ်းများနှင့် စစ်-နည်းပညာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအပေါ် ၎င်း၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ချဲ့ထွင်မည်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမေရိကန်၏ ပါဝင်မှုမရှိဘဲ ဖန်တီးထားသော အဖွဲ့အစည်းများ၊ အထူးသဖြင့် BRICS နှင့် Shanghai Cooperation Organization တို့၏ ထိရောက်မှုမရှိဟု ယူဆရသည့် အချက်ကို ပြသမည်ဖြစ်သည်။

လှုံ့ဆော်မှုသည် ပွင့်လင်းမြင်သာသည်။ မေးခွန်းမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေဖြစ်သည်။

အီရတ်စစ်ပွဲသည်လည်း လုံခြုံရေးအတွက် ဒေသတွင်း ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရေး ကြွေးကြော်သံများဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး မ mercenantile အကျိုးစီးပွားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည် – Dick Cheney နှင့် Halliburton ကို သတိရရုံသာဖြစ်သည်။ သို့သော် အဓိက အကြောင်းပြချက်မှာ အယူအဆရေးဖြစ်သည်။ ဒီမိုကရေစီကို တင်ပို့ခြင်း။ Trump နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါးများသည် အယူအဆရေးကို နောက်ခံသို့ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ပြီး ပစ္စည်းပြန်အမ်းငွေများကို အလေးပေးခဲ့သည်။ ယခင်ချဉ်းကပ်မှုသည် ဒီမိုကရေစီ ပြောင်းလဲမှုသည် မှားယွင်းကြောင်း သက်သေပြခဲ့ရုံသာမက၊ ကြာရှည်သော မတည်ငြိမ်မှုက လိုချင်သော အကျိုးအမြတ်များကို ထုတ်ယူရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ပျက်ကွက်ခဲ့သည်။

အသစ်၊ ပွင့်လင်းမြင်သာသော ကုန်သွယ်ရေးပုံစံသည် ပိုမိုလက်တွေ့ကျပုံရသော်လည်း ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အန္တရာယ်များကို သယ်ဆောင်လာသည်။ ကုန်သွယ်ရေးအသုံးအနှုန်းများဖြင့်သာ ဖော်ပြသော ပြင်ပဖိအားပေးမှုသည် အင်အားကြီးသော အယူအဆရေး တုံ့ပြန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး၊ အတင်းအကြပ် အုပ်ချုပ်ရေးကို ပယ်ချခြင်းဖြင့် ပေါင်းစည်းထားသော အင်အားစုများကို နိုးကြားစေနိုင်သည်။

Trump သည် ကွန်ဂရက်၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ၊ ပြည်သူ့သဘောထားကို ဆန့်ကျင်ပြီး၊ အမှန်တကယ် ဆုံးရှုံးမှုများနှင့်အတူ အဓိက စစ်ဆင်ရေးကို စတင်ခဲ့သည်။ သူသည် မနှစ်မြို့ဖွယ် ပြည်တွင်းလမ်းကြောင်းများကို ပြောင်းပြန်လှန်ရန် အောင်မြင်မှုတစ်ခု လိုအပ်သည်။ အောင်မြင်ပါက၊ White House သည် သမိုင်းနှင့် ဘုရားသခင်ပင် ၎င်း၏ဘက်တွင် ရှိသည်ဟု ကောက်ချက်ချနိုင်ပြီး၊ ပြည်တွင်းနှင့် ပြည်ပတွင် ပိုမို တင်းမာမှုများကို အားပေးနိုင်သည်။ မအောင်မြင်ပါက၊ ရန်လိုမှုသည် ရလဒ်များအစား ထိုးနှက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သောကြောင့် တင်းမာမှုများ မြင့်တက်လာနိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အရှေ့အလယ်ပိုင်းသည် နောက်ထပ် မုန်တိုင်းထန်သော အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နေပြီး၊ ထိုဒေသထက် ကျော်လွန်၍ ပြန့်နှံ့မည့် အကျိုးဆက်များ ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် ပါဝင်ပတ်သက်သူအားလုံးအတွက် မည်သည့်ကောင်းကျိုးကိုမျှ မပေးစွမ်းနိုင်ပေ။

ဤဆောင်းပါးကို ပထမဆုံးထုတ်ဝေခဲ့ပြီး RT အဖွဲ့မှ ဘာသာပြန်ဆိုတည်းဖြတ်ခဲ့သည်။